Witaminy i minerały dla bydła

Prawidłowe żywienie bydła to nie tylko odpowiednia ilość energii i białka, ale również właściwy poziom minerałów i witamin. Mimo współczesnych systemów produkcji, opartych na paszach wysokoenergetycznych oraz wysokiej jakości kiszonkach, często nie pokrywa pełnego zapotrzebowania zwierząt na mikro i makroelementy. Do tego celu zostały stworzone preparaty mineralno-witaminowe dla bydła, które mają za zadanie uzupełnić kluczowe składniki odżywcze. Odpowiednia suplementacja jest szczególnie istotna w okresie zasuszenia i na początku laktacji – czyli wtedy, gdy zapotrzebowanie na witaminy i minerały znacząco rośnie. Dzięki odpowiednim preparatom można zapobiec typowym niedoborom, podnieść kondycję stada, poprawić wydajność i zapobiec chorobom metabolicznym.

Znaczenie witamin i minerałów dla bydła

Witaminy i minerały pełnią kluczowe funkcje w organizmie – uczestniczą w budowie kośćca, przemianach energetycznych, utrzymaniu prawidłowego funkcjonowania układu: nerwowego, immunologicznego, rozrodczego; produkcji mleka i wielu innych procesach. Składowe preparatów mineralno-witaminowych możemy podzielić na:
  • makroelementy – np.: wapń, fosfor, magnez, sód, potas,
  • mikroelementy (pierwiastki śladowe) — miedź, cynk, selen, mangan, kobalt, żelazo, jod itp.,
  • witaminy (np. A, D, E, B-kompleks),

Typowe niedobory mineralno-witaminowe u bydła i ich objawy

Niedobory poszczególnych witamin lub minerałów u bydła mogą prowadzić do problemów zdrowotnych, zmniejszonej wydajności lub obniżonej płodności. Do najczęstszych niedoborów należą niedobory:
  • wapnia – może prowadzić do porażeń poporodowych oraz spadku wydajności mlecznej,
  • fosforu – osłabione: funkcje metaboliczne, odporność; obniżona produkcja mleka, zaburzenia apetytu
  • magnezu – może prowadzić do zaburzeń neurologicznych,
  • miedzi – może prowadzić do upośledzonej płodności, osłabienia odporności oraz spowolnienia wzrostu cieląt,
  • cynku – może prowadzić do osłabionej odporności, chorób racic i wolniejszego wzrostu, zaburzeń w rozrodzie,
  • selenu – może prowadzić do dystrofii mięśni (u młodych zwierząt), spadku odporności, problemów w rozrodzie (obumieranie płodów, zatrzymanie łożyska)
Objawy kliniczne niedoborów są z reguły wyraźne i można szybko je diagnozować. Dużo trudniej jest dostrzec objawy subkliniczne – czyli niedobory występują ale nie dają jednoznacznych objawów (słabsza odporność, problemy z rozrodem, spadki w wydajności mlecznej itp.).

Dlaczego warto stosować preparaty mineralno-witaminowe dla bydła?

Suplementacja to skuteczny sposób na uzupełnienie braków wynikających z niedoskonałości paszy, a także zróżnicowania wynikającego z indywidualnego zapotrzebowania zwierzęcia (laktacja, rozród, wzrost, wydajność). Dobrze dobrane witaminy i minerały:
  • poprawiają odporność stada,
  • zwiększają produkcyjność mleka,
  • wspierają płodność i prawidłowy rozród,
  • przyspieszają wzrost cieląt i poprawiają ich kondycję,
  • zapobiegają chorobom metabolicznym i niedoborom u dorosłych krów i buhajów.
Korzyści często przekładają się na wymierne efekty ekonomiczne – lepsza wydajność stada, niższe straty, mniejsze koszty leczenia i wyższa produkcja mleka, a w przypadku bydła mięsnego większe przyrosty masy ciała.

Witaminy i minerały na niedobory u bydła Jfarm

Jfarm oferuje preparaty o różnej formule i działaniu — od bolusów, przez preparaty wapniowo-magnezowe po preparaty wapniowo-fosforanowe z niacyną. Przykładowe typy produktów to: bolusy wapniowe, bolusy fosforanowe, bolusy mineralno-witaminowe, preparaty do stosowania w okresie zasuszenia, laktacji, okresów intensywnej produkcji albo stresu. Dzięki temu hodowca może dobrać odpowiedni produkt do potrzeb stada — w zależności od wieku, stanu fizjologicznego, wydajności, sezonu czy rodzaju paszy. Kategoria „Niedobory mineralno-witaminowe u bydła” w ofercie JFARM to kluczowy element odpowiedzialnej i nowoczesnej hodowli. Dzięki preparatom mineralno-witaminowym można skutecznie uzupełniać dietę bydła, zapobiegać niedoborom, chronić zdrowie stada i zwiększać efektywność produkcji. W kontekście zmiennej jakości pasz, sezonowości i różnego zapotrzebowania w zależności od grupy zwierząt — odpowiednia suplementacja staje się fundamentem prawidłowego żywienia.